Synod

Dla Kościoła synodalnego 



Wszystkich zainteresowanych, a szczególnie liderów wspólnot i grup parafialnych zapraszamy na drugie spotkanie w środę 1 grudnia 2021 o godz. 19:30 w kościele. Będziemy omawiać kolejne tematy-pytania (4, 5, 6). Prosimy o zabranie ze sobą długopisów.

 


Proces synodalny w kilku krokach


 

Po co?

Celem procesu synodalnego jest wspólne rozeznawanie dróg, na które Duch Święty woła Kościół, doświadczenie współodpowiedzialności za życie Kościoła i uczestnictwa w jego misji. Odpowiedzi, których udzielimy na etapie diecezjalnym, zostaną przekazane polskiemu episkopatowi, następnie poprzez etap kontynentalny staną się punktem wyjścia do prac Zgromadzenia Synodu Biskupów w Rzymie w październiku 2023.

 

Kto?

Do udziału w procesie synodalnym zaproszony jest każdy, kto chce pomóc Kościołowi w poszukiwaniu dobra i prawdy. Wszyscy, którzy chcą i mogą podzielić się swoim doświadczeniem. Ważne, aby w czasie spotkań synodalnych mogły się wypowiedzieć osoby, których głos rzadko jest wysłuchiwany.

 

Jak w praktyce?

Proces synodalny to słuchanie siebie nawzajem z otwartością na doświadczenia i perspektywę drugiego człowieka, dlatego wymaga czasu i uważności. Ma prowadzić do rozeznawania woli Bożej, dlatego powinien być zakorzeniony w modlitwie i medytacji Słowa Bożego.

Na początku warto zastanowić się, jak zaprosić do słuchania i mówienia jak najwięcej osób reprezentujących różne grupy i różne sposoby patrzenia. Proces warto zaplanować tak, aby uczestnicy mieli szansę wcześniej zaznajomić się z zagadnieniami synodalnymi, poznać się, wspólnie pomodlić i w końcu w atmosferze szacunku i życzliwości, wzajemnie wysłuchać.

Ważne, aby w czasie spotkań synodalnych poświęconych poszukiwaniu odpowiedzi na różnorodne pytania mówić o osobistych doświadczeniach. Warto usiąść w kręgu, przy stole, w przestrzeni, która służy słuchaniu. Duże grupy warto podzielić na mniejsze i wszystkie odpowiedzi zebrać w formie syntezy - maksymalnie dziesięciostronicowego zapisu owoców procesu synodalnego w danej wspólnocie.

Syntezę - zapis doświadczeń danej wspólnoty, zebranych w oparciu o pytania stawiane w czasie procesu synodalnego - należy opatrzone nazwą wspólnoty, grupy i pieczęcią parafii (jeśli spotkanie odbywało się w ramach parafialnych spotkań synodalnych) przesłać do 10 lutego 2022 r. do Sekretariatu Synodu w wersji papierowej na adres ul. Katedralna 13, 50-328 Wrocław lub elektronicznej (skan) na adres synod(at)archidiecezja.wroc.pl

 


Materiały 


Vademecum o synodalności *.pdf do pobrania

Główne pytania do konsultacji *.pdf do pobrania

 


Główne pytania do konsultacji


Pytanie fundamentalne:

Kościół synodalny, głosząc Ewangelię, „podąża razem”. Jak owo „podążanie razem” realizuje się dzisiaj w waszej parafii/wspólnocie? Do podjęcia jakich kroków zaprasza nas Duch Święty, abyśmy wzrastali w naszym „podążaniu  razem”?

Trzy etapy udzielanej odpowiedzi:
1. Przypomnienie sobie naszych doświadczeń: Jakie doświadczenia z waszego Kościoła przywodzi na myśl to fundamentalne pytanie?
2. Ponowne odczytanie tych doświadczeń w sposób bardziej pogłębiony: Jakie radości wywołały te doświadczenia? Jakie trudności i przeszkody napotkały? Jakie rany wydobyły na światło dzienne? Jakie wzbudziły intuicje?
3. Zebranie owoców, aby się nimi podzielić: Gdzie w tych doświadczeniach rozbrzmiewa głos Ducha Świętego? O co nas prosi? Jakie są punkty, które należy potwierdzić, jakie są perspektywy zmian, jakie kroki należy podjąć? Gdzie
dostrzegamy zgodność? Jakie drogi otwierają się dla naszego Kościoła diecezjalnego?

Dziesięć głównych tematów synodalnych
Poniższe obszary to inspiracje spotkań synodalnych - modlitwy, refleksji, rozmowy. Zapisane w nich pytania, w zależności od sytuacji wspólnoty, warto uzupełnić, pogłębić lub uprościć.

I. TOWARZYSZE PODRÓŻY
W Kościele i w społeczeństwie jesteśmy na tej samej drodze, ramię w ramię. Kim są ci, którzy w waszym Kościele lokalnym „podążają razem”? Kiedy mówimy „nasz Kościół”, kto do niego należy? Kto nas prosi, abyśmy szli razem? Kim są towarzysze podróży, także poza obszarami kościelnymi? Jakie osoby lub grupy są pozostawione na marginesie, formalnie lub faktycznie?

II. SŁUCHANIE
Słuchanie jest pierwszym krokiem, ale wymaga otwartego umysłu i serca, bez uprzedzeń.
Wobec kogo nasz Kościół partykularny jest „dłużny słuchania”? W jaki sposób wysłuchiwani są świeccy, zwłaszcza młodzi i kobiety? W jaki sposób włączamy wkład osób konsekrowanych, mężczyzn i kobiet? Jaką przestrzeń ma głos mniejszości, odrzuconych i wykluczonych? Czy potrafimy zidentyfikować uprzedzenia i stereotypy, które utrudniają nam słuchanie? W jaki sposób wsłuchujemy się w społeczny i kulturowy kontekst, w jakim żyjemy?

III. ZABIERANIE GŁOSU
Wszyscy są zaproszeni do mówienia z odwagą i parezją, to znaczy łącząc wolność, prawdę i miłość. W jaki sposób krzewimy wolny i autentyczny styl komunikacji wewnątrz wspólnoty i jej organów, bez dwulicowości i oportunizmu? A w odniesieniu do społeczeństwa, do którego należymy? Kiedy i jak udaje nam się powiedzieć to, co jest dla nas ważne? Jak funkcjonują relacje z systemem medialnym (nie tylko z mediami katolickimi)? Kto przemawia w imieniu wspólnoty chrześcijańskiej i jak jest on wybierany?

IV. CELEBROWANIE
„Podążanie razem” jest możliwe tylko wtedy, gdy opiera się na wspólnotowym słuchaniu Słowa i sprawowaniu Eucharystii. W jaki sposób modlitwa i celebracja liturgiczna skutecznie inspirują i ukierunkowują nasze „podążanie razem”? W jaki sposób inspirują najważniejsze decyzje? W jaki sposób krzewimy czynne uczestnictwo wszystkich wiernych w liturgii i pełnienie funkcji uświęcania? Jaką przestrzeń przeznacza się na wykonywanie posługi lektora i akolity?

V. WSPÓŁODPOWIEDZIALNI W MISJI
Synodalność służy misji Kościoła, do udziału w której powołani są wszyscy jego członkowie.
Skoro wszyscy jesteśmy uczniami-misjonarzami, to w jaki sposób każdy ochrzczony jest powołany do bycia czynnym uczestnikiem misji? W jaki sposób wspólnota wspiera swoich członków zaangażowanych w służbę na rzecz społeczeństwa (zaangażowanie społeczne i polityczne, w badania naukowe i nauczanie, krzewienie sprawiedliwości społecznej, ochrona praw człowieka i troska o wspólny dom itp.). Jak pomaga im przeżywać to zaangażowanie w logice misyjnej? W jaki sposób dokonuje się rozeznania wyborów związanych z misją i kto w nich uczestniczy? W jaki sposób są włączane i dostosowywane różne tradycje dotyczące stylu synodalnego, stanowiące dziedzictwo wielu Kościołów, zwłaszcza wschodnich, w perspektywie skutecznego świadectwa chrześcijańskiego? Jak przebiega współpraca na terytoriach, gdzie istnieją różne Kościoły sui iuris?

VI. PROWADZENIE DIALOGU W KOŚCIELE I SPOŁECZEŃSTWIE
Dialog jest drogą wytrwałości, która obejmuje także milczenie i cierpienie, lecz jest zdolny do zbierania doświadczeń ludzi i narodów. Jakie są miejsca i sposoby dialogu w obrębie naszego Kościoła partykularnego? W jaki sposób są rozwiązywane różnice poglądów, konflikty i trudności? W jaki sposób krzewimy współpracę z diecezjami sąsiednimi, z oraz pomiędzy wspólnotami zakonnymi obecnymi na tym terenie, z oraz pomiędzy stowarzyszeniami i ruchami świeckich itd.? Jakie doświadczenia dialogu i wspólnego zaangażowania rozwijamy z wyznawcami innych religii i niewierzącymi? W jaki sposób Kościół prowadzi dialog i uczy się od innych instytucji społeczeństwa: świata polityki, ekonomii, kultury, społeczeństwa obywatelskiego, ubogich itd.?

VII. Z INNYMI WYZNANIAMI CHRZEŚCIJAŃSKIMI
Dialog między chrześcijanami różnych wyznań, zjednoczonymi przez jeden chrzest, zajmuje szczególne miejsce w procesie synodalnym. Jakie relacje utrzymujemy z naszymi braćmi i siostrami innych wyznań chrześcijańskich? Jakich obszarów one dotyczą? Jakie owoce wynieśliśmy z tego „podążania razem”? Jakie są trudności?

VIII. WŁADZA I UCZESTNICTWO
Kościół synodalny jest Kościołem uczestniczącym i współodpowiedzialnym. W jaki sposób są określane cele, do których należy dążyć, droga do ich osiągnięcia i kroki, które należy podjąć? Jak sprawowana jest władza w naszym Kościele partykularnym? Jakie są praktyki pracy zespołowej i współodpowiedzialności? Jak promuje się posługi świeckich i podejmowanie odpowiedzialności przez wiernych? Jak funkcjonują organy synodalne na poziomie Kościoła partykularnego? Czy są one doświadczeniem owocnym?

IX. ROZEZNAWANIE I PODEJMOWANIE DECYZJI
W stylu synodalnym decyzje podejmowane są na drodze rozeznania, na podstawie konsensusu wypływającego ze wspólnego posłuszeństwa Duchowi Świętemu. Za pomocą jakich procedur i jakich metod wspólnie rozeznajemy i podejmujemy decyzje? Jak je można ulepszyć? Jak krzewimy udział w podejmowaniu decyzji w łonie wspólnot zorganizowanych hierarchicznie? Jak artykułujemy fazę konsultacyjną z tą decyzyjną, proces dochodzenia do decyzji (decision-making) z momentem jej podjęcia (decision-taking)? W jaki sposób i za pomocą jakich instrumentów promujemy przejrzystość i możliwość rozliczenia?

X. FORMOWANIE SIĘ DO SYNODALNOŚCI
Duchowość podążania razem jest powołaniem do stawania się zasadą wychowawczą dla formacji osoby ludzkiej i chrześcijanina, rodzin i wspólnot. Jak formujemy osoby, zwłaszcza te, które pełnią odpowiedzialne funkcje we wspólnocie chrześcijańskiej, aby były bardziej zdolne do „podążania razem”, słuchania siebie nawzajem i dialogowania? Jaką formację oferujemy w zakresie rozeznawania i sprawowania władzy? Jakie narzędzia pomagają nam
odczytywać dynamiki kultur, w których jesteśmy zanurzeni i ich wpływ na nasz styl Kościoła?

Obrazy, inspiracje biblijne spotkań synodalnych
(Dokument przygotowawczy: 17-24)
Jezus, tłum, apostołowie: Mt 5,21-28, J 4, 1-42, J 9...
Podwójna dynamika nawrócenia: Piotr i Korneliusz: Dz 10 

 

 


Modlitwa za Synod



Adsumus Sancte Spiritus

 

Stajemy przed Tobą, Duchu Święty,
zgromadzeni w Imię Twoje.

Z Tobą jedynie, który nas prowadzisz;
zamieszkaj w naszych sercach,
naucz nas drogi, którą mamy iść
i jak mamy nią podążać.

Jesteśmy słabi i grzeszni;
nie dozwól, abyśmy wprowadzali nieład.
Nie pozwól, by niewiedza sprowadziła nas na niewłaściwą drogę,
albo stronniczość wpływała na nasze działania.

Niech w Tobie odnajdziemy naszą jedność,
abyśmy mogli razem podążać do życia wiecznego,
i abyśmy nie zbaczali z drogi prawdy
i tego, co jest słuszne.

O to wszystko prosimy Ciebie,
który działasz w każdym miejscu i czasie,
w komunii Ojca i Syna,
na wieki wieków.
Amen.





 
   
 


 

 

Remontowaliśmy Dom Duszpasterski Świętej Moniki

Zbieramy fundusze na jego bieżące utrzymanie

Nasz adres

  • Parafia św. Augustyna - Bracia Kapucyni
  • ul. Sudecka 90, 53-129 Wrocław
  • tel. +48 71 367 22 44
  • e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
  • numer konta: 96 1600 1462 1846 2273 6000 0001
  • konto remontowe: 15 1600 1462 1846 2273 6000 0004

Dziękujemy

  • Za wszelką pomoc duchową i materialną z serca dziękujemy. Codziennie modlimy się za tych, którzy nam dobrze czynią. Ponadto każdy brat kapłan raz w miesiącu sprawuje mszę świętą w intencji dobrodziejów.
    Bóg zapłać Wam za wszelkie dobro!

Modlitwa za dobrodziejów

  • Racz, Panie, nagrodzić życiem wiecznym wszystkich, którzy nam dobrze czynią dla imienia Twego. Amen.

 

Top
Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień cookies w przeglądarce. Więcej szczegółów…